Η ενδομητρίωση είναι ένα συχνό γυναικολογικό πρόβλημα. Παίρνει το όνομα της από το ενδομήτριο, τη λεπτή εσωτερική επένδυση της μήτρας. Στις γυναίκες με ενδομητρίωση ο ιστός που μοιάζει και συμπεριφέρεται όπως το ενδομήτριο, αναπτύσσεται σε περιοχές εκτός της μήτρας.

Συμπτώματα:

• Έντονη δυσμηνόρροια (πόνος περιόδου), που χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου.
• Χρόνιος πόνος χαμηλά και πίσω στη λεκάνη.
• Πόνος κατά τη διάρκεια και μετά την επαφή.
• Γαστρεντερικές ενοχλήσεις.
• Επίπονες εντερικές κινήσεις και ούρηση στην εμμηνορυσία.
• Βαριές και μακριές εμμηνορρυσίες.
• Μικρή διαφυγή αίματος ανάμεσα στις περιόδους.
• Υπογονιμότητα.

Διάγνωση:

Η εξέταση του τραχήλου της μήτρας με κολποσκόπιο παρέχει τη δυνατότητα ανεύρεσης γαλαζωπών ή κοκκινωπών εστιών πάνω στον τράχηλο ή στην οπίσθια επιφάνεια του θόλου του κόλπου. Και στις δύο περιπτώσεις, είναι απολύτως εφικτή η λήψη ιστού με οπτικό έλεγχο. Η ψηλάφηση του κόλπου ενδέχεται να αναδείξει μία μήτρα σε οπίσθια κάμψη, δηλαδή στραμμένη προς τα πίσω και σε τυπική σταθερή θέση. Η κλινική εξέταση προκαλεί συνήθως ευαισθησία μόλις ψηλαφείται ο τράχηλος.

Η υστεροσαλπιγγογραφία (ακτινογραφία της μήτρας και των σαλπίγγων) που διενεργείται από ακτινολόγο στην αρχή του εμμηνορυσιακού κύκλου, μπορεί να αναδείξει προσβολή των σαλπίγγων ή μία μήτρα σε οπίσθια κάμψη (ιδιαίτερα στραμμένη προς τα πίσω προς το ορθό).

Το κοιλιακό υπερηχογράφημα (με γεμάτη ουροδόχο κύστη) και το διακολπικό υπερηχογράφημα (με άδεια ουροδόχο κύστη) επιτρέπουν την ανεύρεση κυστών στις ωοθήκες (μεγέθους άνω των 3 εκατοστών). Υπάρχει ενίοτε δυσκολία να διακριθεί από τις λειτουργικές κύστεις.

Θεραπεία:

• Παυσίπονα
• Ορμονική θεραπεία (π.χ. αντισυλληπτικά)
• Χειρουργική θεραπεία (λαπαροσκόπηση ή λαπαροτομία)